บทที่ 10 ฝืน

“เธอ ตื่นใส่เสื้อผ้าได้แล้ว” แต่พฤติกรรมมันช่างแตกต่างเหลือเกิน

จมูกโด่งๆ ถูไถแก้มนวลอย่างนึกเสียดาย กลิ่นสาบหญิงบริสุทธิ์ซึ่งอบอวลยิ่งนัก เขาใช้นิ้วมือลากไซ้ไปตามเรียวแขนขึ้นลง และหยุดตรงเต้างามใช้มือวนรอบเต้าทั้งสองก่อนเกลี่ยเม็ดบัว

คนหลับดิ้นหยุกหยิกเบาๆ เสียงครางเบาๆ เล็ดลอดจากปากบาง

“อื้อ… ข...