บทที่ 11 ไม่ยินดี

ทุกย่างก้าวต้องกัดฟันข่มอาการ น้ำตาไหลอาบแก้มนวล ดวงตาหวานกลมโต บวม แดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิงรุงรังน่าเวทนา หากได้มีใครพบเจอ

ร่างบางค่อยๆ เดินลัดเลาะผ่านตึกสูงใหญ่จนถึงตึกที่ตนเองเช่า เล่นเอาเหนื่อยหอบ ขาสั่นทีเดียวในที่สุดเธอก็มายืนหน้าห้อง

คลิก…

เพียงขวัญใช้เวลาพอสมควรกว่าจะถึงห้องพัก เธอปล่อยโฮแบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ