บทที่ 12 เสียไปแล้ว

เวลา 12.45 น.

เพียงขวัญหลับใหลถึงเที่ยงวัน เธอรู้สึกคอแห้งจึงพยายามประคองตัวลุกขึ้นนั่ง เธอเหวี่ยงขาลงจากที่นอนไม่ทันระวัง

“โอ๊ย!ๆ เจ็บ ซี้ด” เสียงร้องลั่น เธอลืมตัวเนื้อตัวปวดเมื่อยรอยฟกช้ำเป็นจ้ำๆ ตอกย้ำถึงเรื่องราวเมื่อคืนที่ผ่านมา ความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งเมื่อยล้า กึ่งกลางใจสาวระบม จนขาสั่นเล่นง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ