บทที่ 17 ไม่ใช่ความผิดใคร

“อ๋อค่ะ… หนูอยากได้ที่ตรวจครรภ์ค่ะ” น้ำเสียงตะกุกตะกักไม่เต็มเสียงเท่าไหร่

“ค่ะ… รับกี่ชุดดีคะ”

“สองชุดค่ะ” ขวัญยื่นธนบัตรส่งให้เภสัชรับเงินทอนและรับของก่อนเดินออกร้านมุ่งหน้ากลับห้องพัก

เพียงขวัญรอลุ้นแท่งตรวจครรภ์อย่างใจจดใจจ่อ เธอแทบจะสติหลุด จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวใจมันเต้นแรง เหมือนจะทะลุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ