บทที่ 29 ตั้งแต่เมื่อไร

ณ โรงพยาบาล

“เดินให้มันเร็วๆ หน่อยได้ไหม ทำเป็นคนแก่ไปได้” ภัทรเหลียวหลังมองหญิงสาวที่มาด้วยเดินชักช้าจึงตะโกนเรียกพร้อมกวักมือ

“ตะโกนทำบ้าไร หัดพูดดีๆ เป็นบ้างไหมทีกับคนอื่นทำเป็นพูดเพราะพูดหวาน” เบญเดินมาทันเลยสวนกลับภัทร จะให้เธอเดินทันเขาได้ยังไง ในเมื่อเขาขายาวกว่าส่วนเธอขาสั้นก้าวช้ากว่าเป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ