บทที่ 32 ความคิดถึง

ภาคินนั่งยองๆ มองใบหน้านวล ขนตางอนยาวเรียงเส้น ริมฝีปากชมพู จมูกไม่โด่งมากแต่สมส่วนกับรูปร่าง พลันยกมือวางที่หน้าท้องที่เริ่มป่อง จมูกโด่งก้มจูบที่หน้าผากมนพร้อมมือที่ลูบหัวเบาๆ อย่างหวงแหน

“ฉันจะดูแลขวัญและลูกของเราให้ดีนะ… แม้มันจะผิดพลาดตั้งแต่แรก ฉันจะรับผิดชอบเธอเองต่อจากนี้ไป” อาจเพราะเขาทำผิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ