บทที่ 36 ไม่ไป

เหล้าเพียวๆ ไหลสู่ลำคอหนา ใบหน้าแดงขึ้น นั่งก้มหน้า  ปัญหาใหญ่ของเพื่อนจะแก้ยังไงทั้งสองเงียบ คนที่น่าสงสารน่าเห็นใจคงหนีไม่พ้น

“เพียงขวัญ”

ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลยแต่ต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายที่เพื่อนเขาเป็นคนก่อ จะว่าภาคินก็ไม่ได้ หากคืนนั้นต้นตอไม่มาจากโรสริน เสียงพ่นลมหายใจหนักๆ

“มึงรักขวัญไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ