บทที่ 4 คุณภัทรขา

หลังจากมื้อค่ำจบลง ขวัญได้โทรศัพท์หาแม่ที่อยู่ต่างจังหวัด เธอไม่ได้โทรศัพท์หาสองวันเพราะยุ่งกับงาน และกลับบ้านดึก เนื่องจากเธอควงกะแทนเพื่อนคนอื่น

กริ๊ง... กริ๊ง...

(“ฮัลโหล ขวัญเหรอลูก”) คำแรกที่ผู้เป็นแม่เอ่ยเรียก

“จ้ะแม่ แม่เป็นอย่างไรบ้างหนูงานยุ่ง เลยไม่ได้โทรหาแม่ แม่กินข้าวหรือยังจ๊ะ” เสียงใส ๆ ถามไถ่แม่

(“แม่กินแล้ว ขวัญกินยังลูก”)

“หนูกินแล้วจ้ะ แม่ไปหาหมอวันไหน อีกสามวัน เงินเดือนออกหนูจะรีบโอนให้นะจ๊ะ”

(“อาทิตย์นู้นหมอนัด นี่มันดึกแล้วขวัญนอนพักเถอะ แม่กำลังจะเข้านอน”) แม่พูดพร้อมมองนาฬิกาที่ผนัง

“จ้ะแม่”

เวลา 21.15 น. คลับ Z

ภายในร้านเสียงเพลงดังกระหึ่มแสงไฟหลากสีสาดแสงวิบวับชวนเร้าใจ

นักเที่ยวกลางคืนหนาแน่นกว่าทุกครั้ง เพราะบางคนเงินเดือนออกก็มาฉลองกัน นักเต้นต่างโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะดนตรี บางโต๊ะมาเป็นคู่และมักมีกิจกรรมลูบไล้ล้วงควักจูบจับ จนเป็นภาพชินตาสำหรับหลายคนในสถานที่แบบนี้

“พวกผมรอที่นี่นะครับคุณหนึ่ง” กฤตบอกผู้เป็นนายเมื่อจอดรถเสร็จและพากันเดินเข้ามายังคลับ

“พวกนายกินอะไรสั่งได้เลยนะ ฉันจะไปหาไอ้ภัทร” ภาคินสั่งลูกน้อง

“ครับคุณหนึ่ง”

ก๊อก... ก๊อก...

ยังไม่สิ้นเสียงเคาะ ประตูถูกผลักจากด้านนอก หนึ่งเดินอาด ๆ ทิ้งก้นลงนั่งโซฟาหรู แขนเหยียดยาวบนเบาะโซฟา มองภัทรที่มีสาว ๆ นั่งคลอเคลียข้าง ๆ

“ไงมึง หน้าเครียดมาเชียว” ภัทรหันยิ้มให้สาว ๆ ข้างกายก่อนลงมือชงเหล้าให้เพื่อน

“ใครจะสบายแบบมึง” หนึ่งคว้าแก้วเหล้ากรอกลงปากรวดเดียวหมดแก้ว

“เฮ้ย! เบามึง” ภัทรห้ามเพื่อน หนึ่งยกแก้วชูให้เพื่อน พร้อมมือที่ว่างปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตลง ทำให้เห็นแผงอกรำไร ๆ ชวนมอง สาว ๆ ส่งสายตาหยาดเยิ้มชวนหลงใหลที่ได้เห็น

“มีไรให้กูช่วยไหมวะไอ้หนึ่ง” ขณะที่ภัทรใช้มือคีบบุหรี่เชิดหน้าพ่นควันขาวโพลนลอยคละคลุ้ง

“แม่กูจะให้แต่งงานสิ บอกอยากอุ้มหลาน” หนึ่งเปิดปากไม่มีปี่มีขลุ่ย

“แครก ๆ เฮ้ย! จริงสิ” ภัทรถึงกับสำลักเหล้าขณะที่กระดก

“กับใครวะมึง”

“จะใครอีกเล่า ยายหนูริน คนโปรดพ่อกูไง” หนึ่งทำหน้าเซ็ง

“ฮะ ยายคุณหนูริน ขี้วีนเนี่ยนะ ฮ่า ๆ” ภัทรขึ้นเสียงพร้อมหัวเราะ

“หุบปาก กูยิ่งเครียด ๆ”

“แต่งไปเดี๋ยวก็รักกันเองแหละ” ภัทรพูดขณะที่หอมแก้มสาวที่นั่งข้าง ๆ

“กูจะแต่งได้ไง กูไม่ได้รักไม่ได้ชอบโว้ย” หนึ่งบอกเพื่อนตามตรง

“ช่างมันเถอะ กูชวนมากินเหล้าไม่ได้ชวนมานั่งเครียด กิน ๆ” ภัทรเปลี่ยนเรื่องทันที เขารู้ว่าเพื่อนไม่ชอบผู้หญิงที่พ่อหาให้ อาจเพราะนิสัยหล่อนชอบเอาแต่ใจ และคบผู้ชายมากหน้าหลายตา

เวลาเที่ยงคืนกว่า ๆ

ในห้องส่วนตัวเจ้าของคลับต่างนัวเนียสาว ๆ ข้างกายทั้งลูบไล้ล้วงจับเนื้อในกายหนุ่มโดยที่ชายหนุ่มปล่อยให้สาว ๆ ทำตามอำเภอใจ

“อื้อ” เสียงครางเบา ๆ ของภัทร ยามที่หนึ่งในหญิงสาวใช้มือลูบคลำเป้ากางเกงเขา ชายหนุ่มตื่นตัวแต่คงปล่อยให้เธอทำต่อไป

หนึ่งไขว่ห้างหลังพิงโซฟา นั่งมองเหล่าหญิงสาวปนเปรอเพื่อนเขา พร้อมกระดกเหล้ากรอกปาก พร้อมกระแทกเหล้าบนโต๊ะเสียงดัง

“ไงมึง เปลี่ยวสิท่า” ภัทรพ่นบุหรี่สายตามองเพื่อนก่อนจะแซวเพื่อน

“ตามสบายเถอะมึง กูขอบายคืนนี้” หนึ่งบอกเพื่อน ที่ตอนนี้เสื้อผ้าหลุดลุ่ยเพราะสาวข้าง ๆ กาย

ภัทรเองปล่อยให้สาวบำเรอความสุขให้แต่ไม่ได้มีเรื่องอย่างว่า ภัทรเองเขาก็เกรงใจเพื่อนเช่นกัน สองแขนโอบกอดสองสาวก้มหอมแก้มสลับกันฟอดใหญ่ ทั้งหมดนั่งดื่มกินพักใหญ่ก่อนที่หนึ่งจะขอตัวกลับ

เมื่อเห็นว่าเริ่มดึก และพรุ่งนี้เขามีประชุมช่วงเช้า

“กูขอตัวกลับก่อนนะมึง มีประชุมว่ะ”

“อื้อ... กลับดี ๆ ละ”

ภัทรยกแก้วชนกับเพื่อนแล้วกรอกลงลำคอหนา

“กูไปละ” หนึ่งวางแก้วลงโต๊ะคว้าเสื้อสูทพาดบ่า มือล้วงกระเป๋ากางเกงเดินออกจากห้อง โดยมีสาวเปิดประตูให้

“เธอออกไปก่อนส่วนเธออยู่ก่อน” ภัทรบอกสาวสวยหนึ่งในสองให้เธอออกไปด้านนอก

“โอ๊ย! หนูเจ็บนะคะคุณภัทร”

“หุบปาก” ภัทรใช้มือบีบเต้าอวบหญิงสาวทันที พร้อมใช้ปากงับเม็ดบัวที่แข็งเป็นไต มือลูบไล้ตามสีข้าง ก่อนมือหนาจะวกขึ้นมารูดเสื้อเกาะอกมากองใต้ราวนม ขณะที่ทั้งสองแลกจูบดุเดือด มือขยำบีบเคล้นเต้าอย่างเมามัน โดยวินาทีนี้ใครก็ฉุดไม่อยู่

“อืม” ภัทรครางเบา ๆ ยามที่มือสาวน้อยปีนป่ายแท่งร้อนของเขา

“โอ๊ะ คุณภัทรขา เบาค่ะหนูเจ็บ” เสียงสาวสวยร้องยาม ที่เธอถูกฝ่ายชายผลักลงบนโซฟา พร้อมล้มตัวทาบทับ

“อื้อ” เสียงเล็ดลอดจากคนใต้ร่าง สองหนุ่มสาวโรมรันอย่างดุเดือดโดยเฉพาะภัทรที่ตอนนี้เขาต้องการปลดปล่อยเต็มที ทั้งสองผลัดกันรุกเร้าตามอารมณ์ปรารถนา เมื่อเสพสมอารมณ์หมาย ชายหนุ่มควักเงินจ่ายฝ่ายหญิง และไล่ให้เจ้าหล่อนไปให้พ้นหน้า

“ให้หนูอยู่เป็นเพื่อนต่อนะคะ” สาวน้อยออดอ้อน หวังว่าชายหนุ่มจะยอมใจอ่อน

“ออกไป” เสียงเหี้ยมเล็ดลอดไรฟันฟังน่ากลัว แม้หวังจะอยู่ต่อแต่เธอรู้นิสัยเจ้านายดี

เธอจึงรีบสวมเสื้อผ้าและออกจากห้อง ปล่อยให้ชายหนุ่มอยู่ตามลำพังส่วนตัว ภัทรอยู่ในผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว

เขานั่งพิงโซฟานั่งสูบบุหรี่ หัวพาดเบาะพนักโซฟา เขาหลับตาพ่นควันบุหรี่ ในใจคิดถึงแต่หญิงสาว ที่ตนแอบชอบพร้อมบ่นพึมพำ

“เพียงขวัญ พี่ชอบเธอนะ ทำไมเธอถึงใจร้ายกับพี่นัก ขวัญ” มือหนายกแก้วเหล้ากรอกปาก ทั้งที่เหล้ามีรสขม แต่สำหรับเขากลับไม่แสดงอาการใด ๆ เลย