บทที่ 42 ไม่เป็นไรสักหน่อย

วันสุดท้ายของการทำงาน

“ขวัญ… คิดดีแล้วใช่ไหม?” เบญรับจดหมายลาออกของเพียงขวัญ

“อื้อ… เราคิดดีแล้วเบญ” ขวัญคิดทบทวนมาหลายวันและเธอจะไม่เปลี่ยนใจเด็ดขาด ไม่ต้องเจ็บปวดทนทุกข์ กลับบ้านนอกยังมีแม่เคียงข้างเสมอ

“เราคงคิดถึงและเหงาแย่เลย” น้ำตาปริ่มดวงตาทั้งสองข้าง เบญคงไม่มีใครที่สนิทเท่าเพียงขวัญ

“คิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ