บทที่ 101 คิดถึงแม่

"หนูกานต์?" คุณหญิงรัชนีทักขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็นไหล่บางสั่นเทา

"ขอโทษค่ะ" กานต์รีบยกมือปาดน้ำตา "หนูแค่... นึกภาพว่าถ้าแม่อยู่ แม่คงมายืนอยู่ตรงนี้ คงบ่นว่าหนูตัวเล็กเกินไป ผอมเกินไป แล้วก็คงร้องไห้ก่อนหนูแน่ ๆ"

คุณหญิงรัชนีเดินเข้ามายืนข้างหลัง มองผ่านกระจกไปยังดวงตาคู่สวยที่เปียกชื้น ก่อนจะวางมือท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ