บทที่ 103 บ้านของเรา

ขณะเดียวกัน ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของอาคาร มิ้นท์กำลังจะเปิดประตูรถของตัวเอง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งกระหืดกระหอบตามมาจากด้านหลัง

"มิ้นท์!"

หญิงสาวหันกลับไป นนท์หยุดยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว เขาหอบหายใจหนักเพราะวิ่งลงบันไดมาห้าชั้นโดยไม่รอลิฟต์

"พี่นนท์? มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"วันศุกร์..." เขาสูด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ