บทที่ 115 ฮันนีมูน 3

"พี่กรณ์รู้ไหมคะ" ในที่สุดกานต์ก็กระซิบเบา ๆ "ว่าสวนนี้มีหินสิบห้าก้อน แต่ไม่ว่าเราจะนั่งมองจากมุมไหน เราก็จะมองเห็นได้แค่สิบสี่ก้อนเสมอ"

ปกรณ์หันไปมองลานหินอีกครั้ง เขานับในใจทีละก้อน หนึ่ง สอง สาม... ไปจนถึงสิบสี่ แล้วก็หาก้อนที่สิบห้าไม่เจอจริง ๆ

"จริงด้วยครับ"

"คนออกแบบเขาตั้งใจค่ะ" กานต์ยิ้ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ