บทที่ 118 อยู่ด้วยกันจนแก่

กานต์ไม่เคยเห็นสามีวิ่งเร็วขนาดนั้นมาก่อนเลยในชีวิต เมื่อเธอวิ่งตามไปถึง ปกรณ์ก็คุกเข่าลงข้างร่างของชายชราแล้ว สองนิ้วของเขากดลงที่ข้างลำคอเพื่อคลำหาชีพจร หูแนบลงใกล้ริมฝีปากและจมูกเพื่อฟังเสียงลมหายใจ ใบหน้าที่เคยผ่อนคลายเมื่อครู่กลับกลายเป็เครียดขรึมและจริงจังในทันใด

"ไม่มีชีพจร ไม่หายใจครับ" เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ