บทที่ 139 ความหวัง

เมื่อเช้านี้เอง ปกรณ์ตื่นมาชงกาแฟดริปในครัวเหมือนเช่นทุกวัน กลิ่นกาแฟคั่วเข้มลอยอบอวลขึ้นไปถึงห้องนอนชั้นบน กานต์ที่นอนอยู่บนเตียงถึงกับต้องนำมือมาปิดจมูก ลุกพรวดวิ่งเข้าห้องน้ำ อาเจียนออกมาจนหมดท้อง

ปกรณ์วิ่งขึ้นบันไดมาทั้งที่ยังถือกาต้มน้ำอยู่ในมือ

"กานต์! เป็นอะไรครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ..." เธอบ้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ