บทที่ 35 ยังไม่หิวข้าว แต่หิว...

กานต์นั่งอยู่บนฝารองชักโครกที่ปิดไว้ สวมเสื้อยืดสีสกรีนลายตัวหลวมโคร่งของตัวเอง แขนเสื้อตกมาปิดเกือบถึงศอก ปลายผมที่เปียกหมาด ๆ แนบอยู่กับปรางแก้มที่ยังคงขึ้นสีระเรื่ออย่างน่ารัก ส่วนปกรณ์ในสภาพสวมกางเกงขายาวเพียงตัวเดียว กำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กซับความชื้นออกจากเส้นผมให้เธออย่างใจเย็นและเบามือที่สุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ