บทที่ 43 ไม่มีวันปล่อยมือ

หลังก้าวพ้นประตูบ้านใหญ่ ปกรณ์ไม่ได้ขับรถกลับโรงพยาบาลในทันที เขาจดจ่ออยู่กับการบังคับพวงมาลัย ปล่อยให้รถเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ทว่าในหัวกลับมีแต่ถ้อยคำของผู้เป็นพ่อที่ยังคงดังก้องวนเวียนอยู่ข้างใน

‘ความรักอย่างเดียวมันเอามาใช้ชีวิตคู่ไม่ได้หรอก’

ชายหนุ่มจุดรอยยิ้มบางตรงมุมปาก หากเป็นเมื...