บทที่ 87 สองเรา

เช้าวันเสาร์ กานต์กมลตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดใสกว่าทุกวัน แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นริ้ว เธอยกมือซ้ายขึ้นมองแหวนเพชรที่นิ้วนางอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

จนถึงตอนนี้เธอก็ยังรู้สึกเหมือนกำลังฝัน ผู้ชายที่เธอรักกำลังจะกลายเป็นสามีของเธอ และบ้านที่เขาออกแบบไว้กำลังจะกลาย...