บทที่ 88 เติมเต็มกันและกัน

ในอีกด้านหนึ่ง นนท์กำลังยืนรออยู่หน้าร้านอาหาร เขามองนาฬิกาเป็นครั้งที่สาม ก่อนเห็นมิ้นท์เดินเข้ามา

“ขอโทษค่ะพี่นนท์ รถติด”

“ไม่เป็นไรครับ” ชายหนุ่มยิ้ม “พี่รอได้”

มิ้นท์มองเขาอย่างเอ็นดู “ช่วงนี้พี่ใจเย็นขึ้นนะคะ”

“เพราะมีคนให้รอครับ”

หญิงสาวหน้าแดงระเรื่อทันที “พูดแบบนี้อีกแล้ว”

“ก็จริงนี่คร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ