บทที่ 89 เติมเต็ม 2

ปกรณ์อุ้มร่างนุ่มนิ่มขึ้นจากอ่างน้ำ หยดน้ำพราวพรายสะท้อนแสงไฟอบอุ่นยามเขาพากานต์กมลมายังเตียงกว้าง ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนหนุนหมอนใบโต แล้วรั้งร่างบางขึ้นมาเกยทับอยู่บนกายหนา ผิวเนื้อชุ่มฉ่ำแนบชิดกันจนไร้ช่องว่าง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดประสานในระยะประชิด

"อื้อ... พี่กรณ์ ไหนบอกว่าจะนอนพักไงคะ"

"พี่อยาก...