บทที่ 95 แสงแดดอันเร่าร้อน

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเนื้อบางเข้ามาทาบทับเรือนร่างของคนสองคนที่ยังคงนอนสวมกอดกันอยู่บนโซฟาเบดกลางห้อง กลิ่นไอแห่งความลุ่มหลงในค่ำคืนที่ผ่านมายังคงอบอวลอยู่ในอากาศ

มินตราค่อยๆ ปรือตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่หัว คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยยามที่สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นอันหนักแน่นที่ต...