บทที่ 97 อีกสามสิบห้าวัน

"เหลือเวลาแค่เดือนกว่า ๆ แม่ต้องรีบจัดการ" ท่านพึมพำพลางไล่นิ้วไปตามรายการ "เรื่องแรกที่สำคัญที่สุด คือต้องไปสู่ขอหนูกานต์อย่างเป็นทางการก่อน"

กานต์ที่นั่งยิ้มอยู่ดี ๆ พลันเงียบเสียงลง

ปกรณ์สังเกตเห็นทันที แววตาที่เคยเป็นประกายของเธอค่อย ๆ หม่นแสง มือเล็กที่เขากุมอยู่เย็นเฉียบขึ้นมาอย่างผิดสังเกต

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ