บทที่ 10 ความรู้สึกที่ไม่ควรมี

“ทำไมต้องมองตามเด็กนั่นด้วยล่ะคะ?” เสียงของเธอหวานหยดย้อย แต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ

“อย่าอยากรู้” คิรันถามเสียงเย้ยหยัน ก่อนจะผลักร่างของเธอออกจากตักอย่างไม่ใยดี “กลับไป”

“อะไรกันคะ…” อารยาทำเสียงออดอ้อน ยกมือขึ้นมาไล้แผงอกของเขา “นานๆ ทีจะเจอกัน ฉันคิดถึงนะ”

“ผมกำลังทำงาน” คิรันตอบเสียงเรียบ มือดั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ