บทที่ 11 ตั้งใจ หรือ บังเอิญ?

“ไม่ได้ ป้าไม่ปล่อยให้หนูเดินออกจากตึกนี้ในสภาพนี้แน่ๆ”

น้ำเสียงของณิชา หนักแน่นมาก จนลลินต้องเม้มริมฝีปากแน่น เธอไม่อยากรบกวน แต่ก็รู้ดีว่าถ้าเธอยังดื้ออยู่ ณิชาไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ

สุดท้าย…เธอจึงต้องจำใจพยักหน้าอย่างยอมแพ้

“ขอบคุณนะคะคุณณิ…เอ่ คุณป้า” ณิชายิ้มออกมา ก่อนจะหันไปสั่งพนักงานให้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ