บทที่ 22 ผมจะจัดการเอง

คิรันก้มลงมากระซิบข้างหูเธอ ปลายจมูกเฉียดแก้มเธอไปเบาๆ “พักที่ผมหมายถึง…”

มือหนาลูบไล้ไปตามเอวคอด ลากต่ำลงอย่างจงใจ

“คือให้คุณนอนเฉยๆ… ส่วนผมจะจัดการเอง”

“!!!” ลลินสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกกว้าง “บ้า! คุณไม่ได้หมายถึงแบบนั้นใช่ไหม!?”

คิรันหัวเราะในลำคอ “หืม? คุณคิดว่าแบบไหนล่ะ?”

“คิรัน…!” แต่เธอไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ