บทที่ 23 อย่ามายุ่งกับฉัน

หน้าที่และความห่วงใย

คิรันทอดสายตามองลลินที่นอนซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอมีรอยแดงจางๆ จากสัมผัสของเขา ใบหน้าหวานซับสีเลือดจางๆ แม้จะหลับสนิท แต่ริมฝีปากยังเผยอขึ้นน้อยๆ ตามแรงหายใจ

เขาถอนหายใจเบาๆ เธอทำให้เขาห้ามใจตัวเองไม่ได้จริงๆ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกะทันหัน คิรันเหลือบมองหน้าจอ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ