บทที่ 30 ขัดจังหวะ

ณิชามองลลินอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย “แล้ววันนี้มีงานเยอะไหมจ๊ะ?”

ลลินพยักหน้า พยายามไม่คิดอะไรไปมากกว่านั้น “เยอะค่ะ…แต่ไม่เป็นไร หนูจัดการได้”

คิรันมองเธอ ก่อนจะพูดเสียงเรียบ “อย่าฝืน”

“แม่ครับ” ณิชาหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นสายตาของลูกชายที่เริ่มมืดครึ้มขึ้นเรื่อยๆ

“โอเคๆ แม่จะไม่กวนแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ