บทที่ 31 ไม่มีสิทธิ์

ลลินกำมือแน่น รู้สึกไม่ยุติธรรมเลย แต่เธอไม่ได้โง่พอจะเถียงออกไปตอนนี้

“…ขอโทษค่ะ” เธอกล่าวเสียงเรียบ ก้มศีรษะให้เล็กน้อย แม้ในใจจะเต็มไปด้วยคำถาม

อารยาเชิดหน้า ยกยิ้มมุมปากเหมือนพอใจ ก่อนจะหันไปเกาะแขนชายอีกคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้อง

“พี่อาช~” เสียงของเธอออดอ้อนทันที “ซื้อชุดใหม่ให้ด้วยนะ เด็กนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ