บทที่ 44 ไม่อยากให้เธอหายไป…

พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ แสงสีทองอ่อนๆ ตกกระทบเส้นขอบฟ้า คิรันไม่ได้พาลลินกลับคอนโดเหมือนทุกครั้ง แต่พาเธอไปที่ร้านอาหารหรูใจกลางเมือง

บรรยากาศภายในร้านเงียบสงบ เสียงเพลงคลอเบาๆ ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย แสงไฟสลัวให้ความรู้สึกโรแมนติกและอบอุ่น ลลินเหลือบมองรอบๆ ด้วยความแปลกใจ นี่มันไม่ใช่สไตล์ของเขาเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ