บทที่ 45 มาทีหลัง

ขณะที่ทั้งสองนั่งคุยกันนั้น เสียงประตูห้องทำงานเปิดออกอย่างกะทันหัน โดยที่ไม่มีการเคาะล่วงหน้า

ลลินและณิชาหันไปมองพร้อมกัน ก่อนที่ลลินจะชะงักเมื่อเห็นอารยา เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ

หญิงสาวสวมชุดเดรสรัดรูปสีขาวสะอาด ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ลลิน…และณิชา

“อุ๊ย คุณน้า!” อารย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ