บทที่ 54 คำพูดที่ชัดเจน…

เช้าวันใหม่มาเยือน แสงแดดอ่อนๆ ทอดตัวผ่านม่านหน้าต่าง ลลินลืมตาขึ้นช้าๆ พลางกระพริบตาปรับสายตาให้เข้ากับแสงยามเช้า

เธอยังไม่ทันตั้งตัวดี ร่างสูงข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น “ตื่นได้แล้ว ไปบ้านผมกัน”

ลลินขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปมองคิรันที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เขายืนพิงกรอบประตู แขนกอดอก สายตาจับจ้องเธอราวกับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ