บทที่ 63 หมาตัวใหญ่

เดินมาถึงตึกของคณะเรียบร้อยแล้ว สองเท้าก็รีบหันหลัง สายตาจดจ้องมองยังคนที่ถือร่มวิ่งกลับไปยังรถของตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ทำไมฉันต้องรู้สึกว่าการที่เขาทำเพื่อลบล้างความผิดในวัยเด็กนั้นเป็นเรื่องที่มันพิเศษกัน

มองอีกฝ่ายเข้าไปในรถ จนเมื่อรถหรูของเขาเคลื่อนตัวจากไปจึงละสายตาหันกลับเดินตรงไปยังห้องเรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ