บทที่ 72 ทำตัวปกติ

“แล้วทำไงรินถึงสบายใจครับ” รอยยิ้มและน้ำเสียงที่มันไม่เหมือนเดิมอย่างนี้ เป็นใครก็ต้องรู้สึกแปลกๆ สายตาจดจ่อนิ่ง มันไม่เห็นชินกับท่าทางที่ดูเป็นมิตรเลย

“ทำตัวปกติ ต่อปากต่อคำเหมือนเดิมเถอะ ตอนป่วยนายดูเชื่องจนน่าขนลุก”

“ไม่ชอบเหรอ”

“ไม่” เอ่ยเพียงสั้นๆ ไม่ได้พูดอะไรต่อ ส้อมที่อยู่ในมือของสกายก...