บทที่ 77 ห้องที่ว่างเปล่า

ฉันกลับมาที่ห้องของตัวเองในเวลาสองทุ่ม กว่าจะพูดคุยวางแผนเรื่องที่จะมัดใจชายได้นั้นก็ปาไปหลายชั่วโมง และกว่าจะมีสมาธิอ่านหนังสือ เวลามันก็ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ ทันทีที่เข้ามาในห้องได้ สายตาของฉันมันก็กวาดมองรอบๆ ห้องเองโดยอัตโนมัติ

ไร้เสียงของเครื่องปรับอากาศ หรือความสว่างจากดวงไฟ มันบ่งบอกว่าคนที่มัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ