บทที่ 50 จมอยู่กับความเจ็บปวด

50 จมอยู่กับความเจ็บปวด

"นายครับ ผมว่าเรากลับกันเถอะตอนนี้อากาศเริ่มเย็นแล้ว"

หยางเฟยยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น ริมหน้าผาจุดที่เรณุกากระโดดลงไป ข้างล่างเป็นทะเลคลื่นสูงหลายเมตรแม้กระทั่งเรือยังไม่สามารถขับออกไปได้ แล้วป่านนี้เรณุกาจะเป็นยังไง

ลูกกับเมียของเขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า!

"ซาน..นายว่าฉันควร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ