บทที่ 51 เหมือนตายทั้งเป็น

51 เหมือนตายทั้งเป็น

เรณุกากำลังยืนอยู่ที่ไหนซักแห่ง พื้นที่เธอเหยียบรายล้อมไปด้วยก้อนเมฆปุยสีขาว เธอหันหน้ามองซ้ายมองขวามีเพียงความว่างเปล่า

ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? ผู้คนหายไปไหนหมด?

ในจังหวะนั้นเองหญิงสาวก็มองเห็นเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักยืนส่งยิ้มให้อยู่ไม่ไกล เรณุกาส่งยิ้มกลับด้วยความเอ็นดู เด็กผู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ