บทที่ 127 EP 23/1 กอดด้วยรัก

ลมหายใจของศรัณเริ่มแผ่วลง ยิ่งมองหน้าอารดา ยิ่งได้มาอยู่ใกล้ๆ อยู่ๆ ก็ดันรู้สึกหายใจไม่ออก ต้องรีบสูบลมเข้าปอดลึกๆ มือข้างหนึ่งจับไว้ที่กรอบของประตู สองตาเริ่มพร่ามัวแปลกๆ 

“ผม...นอนห้องเดิมที่เคยนอนก็ได้ ไม่รบกวนแล้ว เจอกันตอนมื้อค่ำก็แล้วกัน” เอ่ยตัดบทแล้วรีบลงบันไดมา เขารู้สึกแปลกๆ อีกแล้ว ท้องไส...