บทที่ 53 EP 10/2 เขาเป็นของฉัน

“งั้น...หนูขออยู่ที่นี่สักสามสี่วันแล้วค่อยกลับกรุงเทพฯ นะคะน้า” เอ่ยออกไปแล้วปั้นยิ้มละไม เธอกำลังฝืนอยู่ ฝืนทำให้สิ่งที่ไม่เคยทำสักครา มิใช่เพื่อศรัณ แต่เพื่อ...ตัวเธอเอง

“ขอบคุณที่เข้าใจน้านะ ขอบใจจริงๆ”

อารดามองไปยังร่างของคนที่นั่งตรงข้าม ใบหน้าของเพียงฟ้าช่างอ่านยากเหลือเกิน คนที่ศรัณเคยรัก เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ