บทที่ 105 ความสุขแม้วินาทีสุดท้าย

อินทรขับรถมาส่งพิมพ์แขที่ไร่ส่องหล้าหลังอาหารเย็น มีรอยยิ้มละไมและดวงตาที่ฉาบไปด้วยความหวานของคนทั้งคู่ กาวินเดินออกไปรับด้วยใบหน้าแช่มชื่น

“อ้าว อินทรแล้วรถอีกคันของนายที่จอดไว้นี่ละ จะเอากลับไปยังไง” กาวินถามพลางชายตาไปยังรถยุโรปคันหรูอีกคันหนึ่งของอินทรที่เอามาทิ้งไว้ตั้งแต่เช้า

“ไม่ใช่ปัญหาหรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ