บทที่ 14 สู้ฝีมือผมไม่ได้หรอก

กาวินหายเข้าไปในไร่พักหนึ่งก็กลับมาพร้อมฝรั่งลูกโตเต็มตะกร้าหวายใบขนาดย่อม เธอนั่งอ่านหนังสือแม่และเด็กอยู่ในห้องหนูส่องหล้า มือหนึ่งถือหนังสือมือหนึ่งก็ไกวเปลไปพลาง เขายืนมองร่างขาวอวบอ้วนที่นั่งอยู่ แล้วอดรู้สึกดีใจไม่ได้ที่ได้เธอมาอยู่เป็นเพื่อนลูก เพราะดูเธอจะตั้งใจจริงกับสิ่งที่เขาต้องการจะให้ท...