บทที่ 142 ตกลงกันตามนี้

“เออ ฉันมันลุกขึ้นไปเตะเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วนี่ ถึงได้กล้ามาออกคำสั่ง” นายประชาก็สวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้

“คุณนี่มันน่าจะพิการปากด้วยจริง ๆ” นางส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะถอนหายใจแล้วหันไปหาชายหนุ่มตรงหน้า

“อย่าถือสาเลยนะคะคุณ เขาก็เป็นของเขาแบบนี้แหละ เรื่องสินสอดทองหมั้น ก็จัดมาตามสมควรเถอะ ให้คนเขาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ