บทที่ 166 ถึงไม่ชอบหน้าแต่ก็ไม่ได้อยากให้ตาย

พิมพ์แขพายเรือมาถึงก่อนบูรณิมาเกือบช่วงตัวเรือ เธอเป็นผู้ชนะอย่างขาดลอย แต่เธอไม่ได้หยุดอยู่ที่นั่นเพื่อรอรับรางวัลอย่างที่ทุกคนคาดคิด เธอพายเรือจ้วงไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้ถึงท่าเรือหลังบ้านของอินทรซึ่งเธอเคยไปมาสองสามครั้งในช่วงที่คบกับอินทร และเธอก็จำมันได้ดี ตอนนี้เธอรอที่จะให้เขาโทร. กลับมาไม่ไหว...