บทที่ 169 ไม่ใช่ชาวไร่ธรรมดา

อินทรเดินอย่างรีบเร่งนำหน้าทุกคนข้ามสะพานปูนเก่า ๆ ซึ่งสร้างมานานกว่ายี่สิบปี ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยเถาวัลย์คลุมไปทั่วด้วยไม่ได้ใช้งานมานาน เขาเดินฝ่าแนวหญ้ารกครึ้มตรงแนวแดนของไร่ภูฟ้าเพื่อเข้าไปในไร่ของตน ก่อนจะลัดเลาะผ่านแปลงพืชผักหลากหลายชนิดที่ปลูกอยู่บนพื้นที่มากกว่าเจ็ดร้อยไร่

ภาพบ้านหลังใหญ่รา...