บทที่ 17 ท่าอึ่งอ่างพองลม

หลังจากเพียงแสงกลับขึ้นบ้านมาไม่นาน กาวินก็กลับขึ้นมาแล้วคว้าจดหมายที่รับปากจะเอาไปส่งให้เธอเมื่อวาน จากนั้นก็ขับรถออกไปไปรษณีย์แล้วกลับมาอีกทีตอนบ่ายสามโมงกว่า ๆ เขาได้ยินเสียงแว่วหวานดังระฆังแก้วที่เหมือนร้องเพลงกล่อมเด็ก จึงเดินมาหยุดยืนฟังอยู่ที่หน้าห้องหนูส่องหล้า ก่อนจะคลี่รอยยิ้มอย่างพึงใจที่...