บทที่ 172 การไม่เป็นหนี้เป็นลาภอันประเสริฐ

“ก็ไปด้วยกันสิ จะเป็นไรไป หรือกลัวแฟนจะเห็นว่านั่งรถไปกับฉัน” บูรณิมาหันไปเย้าชายหนุ่มขี้อาย “เปล่า เปล่าครับ ผมไม่มีแฟน” รีบตอบเสียงสั่น ‘เข้าทางแกเลยยายเบลล์เอ๊ย’ บูรณิมาคิดในใจ

“งั้นก็พยุงฉันไปสิ” บอกแล้วอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะแกล้งสำออยเดินกะโผลกกะเผลกให้คนขี้อายพยุงเดินพาไปขึ้นรถของอินทร

ร...