บทที่ 30 ลูกร้องทั้งคืน

“แสง ฉันดีใจจังเลยทีแกกลับมา” เธอโผเข้ากอดร่างอวบอ้วนนั่นแล้วก็ทำหน้าแปลก ๆ ก่อนจะผละออกมาแล้วมองหน้าพลางจับเพื่อนหมุนไปหมุนมา

“แสง แกผอมลงใช่มั้ยเนี่ย เขาใช้งานแกหนักจนแกผอมขนาดนี้เลยเหรอ” พิมพ์แสงหน้าตื่นที่รู้สึกว่าเพื่อนของตัวเองผอมลง แม้จะไม่ได้ผอมจนบอบบางแต่มันหมายถึงน้ำหนักของเพื่อนตนต้องหาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ