บทที่ 57 ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้

อาหารมื้อเย็นวันนี้ดูเงียบเหงาที่ต่างคนต่างนั่งกินไปอย่างแกน ๆ ไม่มีเสียงพูดคุยเหมือนเช่นทุกวัน แม่อุ้ยนั่งมองทั้งสองคนสลับกัน เพียงแสงอิ่มเร็วกว่าปกติ เธอรอทุกคนกินเสร็จก็เก็บจานชามไปล้างแล้วพาหนูส่องหล้าเข้าไปนอนตั้งแต่หัวค่ำ กล่อมจนหนูน้อยนอนหลับแต่ตัวเธอเองกลับนอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมาอยู่หลายตลบ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ