บทที่ 62 ฉันตั้งตัวไม่ทัน

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จกาวินก็กลับขึ้นมาอีกรอบตอนช่วงบ่าย เห็นเพียงแสงนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กหญิงสาวกำลังทำงานไปด้วย รอโทรศัพท์จากพิมพ์แขไปด้วย โดยมีหนูส่องหล้านั่งอยู่ในรถเข็นเด็ก กาวินก้มลงอุ้มลูกสาวขึ้นมา

“ตัวหนักขึ้นเยอะเลยนะนี่” อุ้มไปพลางหยอกล้อกับลูกสาวไปพลาง เพียงแสงก็ก้มหน้าก้ม...