บทที่ 65 ผมไม่ใช่พระเอกหนัง

หญิงสาวนั่งอยู่พักใหญ่ไม่มีรถคันไหนผ่านมาสักคัน ที่นี่มันเป็นเมืองร้างหรืออย่างไรกัน ทำไมครึ่งชั่วโมงแล้วไม่มีรถผ่านมาเลย แล้วอีตานั่นทำไมถึงได้ขับรถมาเกือบชนเธอทั้ง ๆ ที่นั่งมองถนนมาตั้งนานแล้วไม่เห็นรถผ่านมาสักคัน ทำไมถึงช่างประจวบเหมาะได้ขนาดนั้น

คิดไปคิดมาน้ำตาที่เริ่มเหือดแห้งก็ทะลักมาอีกจนได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ