บทที่ 72 ความหวังที่คลุมเครือ

      เพียงแสงวิ่งไปแล้วไปหยุดยืนต่อหน้าชายหนุ่ม กาวินทำหน้าแปลกใจที่อยู่ ๆ เธอก็วิ่งตามมา “มีอะไรหรือครับ” เขาเลิกคิ้วถามด้วยท่าทีงุนงง

“คุณกำลังจะทำอะไรคะ” เพียงแสงถามน้ำเสียงคาดคั้น

“ทำอะไรหรือครับ”

“อย่าคิดว่าแสงไม่รู้นะคะ ว่าคุณกำลังจะทำอะไรกับเพื่อนแสง”

“ก็ ผมกำลังทำอย่างที่คุณแขเขียนจดหมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ