บทที่ 4 ตอนที่3.1หงุดหงิด 1 😡

ตอนที่ 3 หงุดหงิด

นอกจากเรื่องของพันไมล์แล้ว สิ่งที่แย่รองลงมาก็คือเรื่องการเรียนนี่ล่ะ

แป้งร่ำห่อเหี่ยวไปหมดกับรายงานเร่งด่วนที่ต้องทำ แถมพันไมล์ก็ยังจะกวนไม่เลิก เดี๋ยวโทรตาม เดี๋ยวทักไลน์มากวนเธอ เขาสนุก เขาสบายนี่นะ แต่เธอเนี่ย กำลังตกนรกที่งานการไม่เสร็จมันสักที

"ทำหน้าเหมือนจะตายเลย เป็นไรอ่ะแป้ง"

เอ็มเจเอ่ยถามมาหลังจากเข้ามานั่งในห้องสมุดกันได้ไม่ถึงชั่วโมง

ส่วนอลันกับพันไมล์แยกตัวออกไปแตะบอลกับเพื่อนคนอื่นๆ ในคณะ

"ใช่ จะตายจริงๆ แล้วตอนนี้"

ไม่ว่าเปล่า แป้งร่ำฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างที่ชอบทำเวลารู้สึกว่าตัวเองหมดพลัง

"เป็นงั้นไป อย่าเครียดไปเลยน่า คิดซะว่าอีกปีเดียวก็จบแล้ว"

"ปีนึงก็นานไป พรุ่งนี้เลยได้ไหม จะได้ออกไปใช้ชีวิตสักที"

"ฮ่าๆ ตลกนะเราอ่ะ"

เพราะเอ็มเจไม่รู้ถึงความหมายแอบแฝงของแป้งร่ำที่เกี่ยวข้องกับพันไมล์ล้านเปอร์เซ็นต์ เขาจึงขำไปกับคำพูดของเธอ

แต่แป้งร่ำขำตามเพื่อนไม่ออก อารมณ์อยากเล่นเหมือนเด็กๆ ดูจะหายไปตั้งแต่กลายมาเป็นคู่นอนสุดลับของพันไมล์

ตริ๊ง!

เสียงข้อความจากมือถือของแป้งร่ำดังขึ้น หญิงสาวกระเด้งตัวลุกขึ้นมาก่อนจะเปิดอ่านข้อความนั้น

ตายอยากชะมัด! นึกถึงแปบๆ ก็ตามมาก่อกวนทันใด

[มาที่สนามด่วน ซื้อน้ำมาด้วย]

ไม่ต้องเดาให้เสียเวลา ขนาดข้อความที่พิมพ์ส่งมายังออกคำสั่งขนาดนี้ แล้วถ้าเจอคำพูดของคนที่ส่งมาจะกระด้างขนาดไหน

แป้งร่ำกัดฟันกรอด ตั้งแต่ตกลงรับข้อเสนอของพันไมล์ เธอก็กลายเป็นคนรับใช้ของอีกฝ่ายไปโดยปริยาย

พันไมล์ทั้งออกคำสั่ง กดขี่ ใช้งาน แถมยังชอบบังคับไม่ให้เธอยุ่งหรือสนิทกับใครมากจนเกินไป จนบางครั้งแป้งร่ำเองก็คิดว่าอีกฝ่ายจะรุกล้ำความเป็นส่วนตัวของเธอมากเกินไปแล้ว

แต่จะให้ทำยังไงได้ ถ้าจะบอกเลิกสัญญา มีหวังเธอคงได้ถูกอีกฝ่ายบีบคอจนตายแน่

ยังหรอก เขาต้องหาทางบีบเธอทุกวิธีทางด้วย ไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนกันมาได้ยังไงนะ

ช่างเถอะ เหลือแค่หนึ่งปี...อดทนหน่อย

"เอ็มเจ เราไปก่อนนะ"

"อ้าว จะไปไหนอ่ะ?"

"หาเจ้านาย"

"ห๊ะ?"

เอ็มเจถึงกับงง แต่แป้งร่ำไม่ได้อธิบายอะไรต่อ เธอรีบเดินดุ่มๆ ออกจากห้องสมุดจนแทบจะเป็นการวิ่งได้เลยละมั้ง

ครู่เดียว แป้งร่ำเดินมาที่ร้านค้าของมหาวิทยาลัย เธอซื้อน้ำให้พันไมล์ตามคำสั่ง

แต่อะไรก็ไม่ยากเท่ากับคุณชายที่กินน้ำเปล่าธรรมดาไม่ได้ จะต้องเป็นน้ำแร่ที่กลั่นออกมาอย่างดี ต้องยี่ห่อนั้น ต้องคุณภาพเท่านี้ ต้องผ่านกระบวนการล้านแปดขั้นตอน เขาถึงจะพอใจ

และที่สำคัญเลยนะ ต้องราคาแพงที่สุดด้วย

[ยังไม่มาอีกเหรอ]

[นี่มันสิบห้านาทีเข้าไปแล้วนะ]

[บอกแล้วใช่ไหม ว่าให้มาด่วน]

[เธอนี่มันไม่ได้เรื่องชะมัดเลยวะ]

ตริ๊งๆๆ

เสียงข้อความดังเข้ามารัวๆ ทำเอาแป้งร่ำต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่

เธออยากพิมพ์ข้อความตอบไปว่า 'ก็มาซื้อเองสิ!'

แต่ทำอย่างนั้นได้เหรอ คนอย่างพันไมล์คงได้จับเธอกดน้ำจนตายแน่

ดีกับทุกคน กวนตีนแค่เพื่อน

นี่ล่ะ...ผู้ชายชื่อพันไมล์

🔥🔥🔥